Op zaterdag 22 juni hebben we afscheid genomen van onze geweldige vrijwilliger Joop Groeneveld.

Tijdens het laatste gesprek vroeg de geestelijk verzorger van Groenhuysen aan Joop: wat zou je willen meegeven aan ieder tijdens je laatste dienst?

Joop: ”Heb een open blik, open ogen. Er is meer dan alleen het maakbare. Sta open voor andere culturen, los van het materialisme, want dat maakt je ongelukkig. Neem de tijd om te kijken, naar de natuur, tijd om adem te halen. Neem de tijd voor stilte.”

Alles wat Joop met liefde deed, verbond hem dieper met anderen en maakt hem onvergetelijk. Daarom is vooral de liefde nu ook oorzaak van verdriet en gemis. En toch blijft ze het mooiste wat een mens in zich draagt. Omdat we kunnen liefhebben, zijn we geliefd. Precies de liefde maakt ons onsterfelijk. Ze tilt ons op over de grenzen van ons kwetsbare lichaam en van ons aardse bestaan. Joop geloofde hierin: dat het einde niet het einde is. Dat we opgenomen worden in een groter geheel. Op een bepaalde manier zag Joop uit naar dat laatste stuk, op weg naar een nieuw begin. Er waren geen losse eindjes meer, alles was gezegd, gevoeld, doorleefd.

Joop is nu uit de tijd gegaan, maar we kunnen er zeker van zijn dat hij in uw harten voortleeft. En af en toe, als onze blik valt op iets in de natuur, op het water van de Oosterschelde, op de levensboom in bloei, als we even stilhouden, lacht Joop u toe, met heldere, open ogen. Dat is zeker.

De ochtendbries heeft geheimen
en wil ze kwijt aan jou.
Val niet weer in slaap.
Vraag wat je werkelijk wilt.
Val niet weer in slaap.
Mensen lopen in en uit over
de drempel
waar de twee werelden elkaar raken.
Daar is het gat van de deur,
hij staat open voor jou.
Val niet weer in slaap.[Rumi]

Tekst: Louise Smit