Café Doodgewoon West-Brabant Jacinta van Harteveld

Sterven als een reis naar het onbekende, een lezing door Jacinta van Harteveld

Op donderdag 15 september komt schrijfster Jacinta van Harteveld naar Roosendaal. Zij heeft het boek ‘Leven in het zicht van de dood’ geschreven, een onmisbaar en praktisch boek, als iemand van wie je houdt, sterft.

Jacinta gaat het in een boeiende lezing hebben over voortekenen van het sterven. Opvallend vaak doen mensen in hun laatste levensdagen uitspraken die te maken hebben met reizen of weggaan: ‘Staan mijn schoenen klaar?’, ‘Is er een plattegrond hoe ik hier uitkom?’, ‘Ik moet hier weg’. Het kunnen tekenen van verwardheid zijn, maar het is evengoed mogelijk dat de stervende zich voorbereidt op zijn laatste reis.

Tijdens de lezing verkennen we hoe mensen zich voorbereiden op het naderende afscheid en wat ze hierin tegen kunnen komen aan hoop, angst, ontkenning, vreugde, verdriet en de verschillende voortekenen van het sterven, zoals spreken in beeldentaal, intens dromen, een veranderende tijdsbeleving en onrust. Zorgverleners en naasten krijgen handvatten aangereikt hoe deze tekenen  te verstaan en erop te reageren, in de hoop dat de mens die afscheid heeft te nemen zich meer begrepen voelt en diens laatste levensdagen minder eenzaam zijn.

Jacinta van Harteveld is opgeleid tot verpleegkundige en verplegingswetenschapper en werkte als onderzoeker, leidinggevende en coördinator in Hospice Issoria in Leiden. Nu is Jacinta werkzaam als zzp-er en geeft zij lezingen, trainingen en individuele ondersteuning op het gebied van palliatieve zorg en rouw.

Datum: 15 september 2016, tijd: 19.30 – 21.30 uur.

De zaal is open vanaf 19.00 uur.

Locatie: De Binnentuin van TWB, Belder 2-4, 4704 RK in Roosendaal.

Na afloop is er ruimte en tijd om onder het genot van een hapje en een drankje na te praten. De toegang is gratis.

 JVG                          Boek

Vijf maal per jaar organiseren VPTZ West-Brabant & Tholen en het Netwerk Palliatieve Zorg een Café Doodgewoon West-Brabant. Doel is de samenwerking tussen zorgverleners te verbeteren & kennis rondom palliatieve zorg te delen. Artsen, geestelijk verzorgers, verzorgenden en verpleegkundigen, mantelzorgers, vrijwilligers en geïnteresseerden in de palliatieve zorg zijn welkom.

 Voor onderwerpen van komende bijeenkomsten, zie www.doodgewoonwestbrabant.nl

 Aanmelden hoeft niet, maar mág wel, via: cafe@doodgewoonwestbrabant.nl 

Tekst LJS

Café Doodgewoon West-Brabant

Op donderdag 16 juni kwam de regen met bakken uit de lucht, maar dat weerhield de ruim 60 bezoekers aan Café Doodgewoon West-Brabant niet om de interactieve lezing door specialist ouderengeneeskunde Ronald van Nordennen bij te wonen. Onderwerp was het nu zeer actuele thema ‘Euthanasie bij Dementie’.

De laatste jaren heeft het onderwerp palliatieve zorg bij mensen met dementie steeds meer aandacht gekregen. Ook terecht, want mensen met dementie en hun naasten hebben goede zorg nodig in deze soms moeilijke periode in het leven. Het onderwerp euthanasie bij dementie maakt onderdeel uit van deze palliatieve zorg.

Aan de hand van stellingen werd de kennis van het publiek rondom het onderwerp getoetst. Het blijkt bij dementie van groot belang te zijn om vroegtijdig in gesprek te gaan met je huisarts en andere behandelaars over de laatste fase bij dementie. Als je je wensen aan de arts vertelt, zal die deze in jouw dossier opnemen.

Ronald van Nordennen kon het belang van de steeds ge-update wilsverklaring niet genoeg benadrukken. Een arts heeft niets aan een wilsverklaring van jaren geleden, die in een lade is gelegd en waarover nooit persoonlijk met de arts is gesproken. De huisarts en de onafhankelijke SCEN (Steun en Consultatie bij Euthanasie in Nederland) arts moeten kunnen invoelen dat de situatie uitzichtloos is.

De rol van de huisarts, wat het betekent om een palliatief beleid te voeren, welke afspraken je maakt over bijvoorbeeld reanimeren en ook een begeleide STED (SToppen met Eten en Drinken)  komen aan bod.

Het was een zeer geslaagde avond, waarbij de zowel de formele als informele zorg vertegenwoordigd waren.

 

Tekst: L. Jorritsma-Smit, kantoorcoördinator VPTZ West-Brabant & Tholen

Teamdag Tiengemeten

Een oase van rust

Amper vijf minuten met de pont en je bevindt je in een andere wereld. Intense rust, natuur, zó stil dat je de de stilte bijna kunt horen. Vogels zijn er in overvloed. Het kleine eiland Tiengemeten wordt op deze dag, 10 juli, behoorlijk druk bezocht. Het is dan ook prachtig weer voor een wandeling of een fietstocht. Of, zoals de vrijwilligers van VPTZ West-Brabant & Tholen, een tocht maken met de huifkar.

Wekomstbord          Huifkar onderweg

Na een snelle overtocht met het pontje is het eerst tijd voor een kopje koffie of thee met een royaal stuk kruidkoek. De huifkarren staan klaar, één met twee paarden ervoor, de andere met een trekker. Het blijkt een prima omgeving om te genieten van de prachtige natuur, om te luisteren naar de gids die vertelt over de bezienswaardigheden op het eiland en vooral ook om bij te praten ofwellicht kennismaken.

De gids vertelt hoe het eiland, dat van oorsprong een landbouwfunctie had, geworden is tot wat het nu is, een beschermd natuurgebied. Regelmatig verlaten de vrijwilligers even de huifkar om stukjes natuur te bewonderen en te luisteren naar wat de gids vertelt over de bijzonderheden van de landschappen en de begroeiing van dat stukje eiland. De oude boerderijen, ontdaan van alles wat de natuur kan beschadigen (kunststof, glas ed), worden langzaam door de natuur in beslag genomen. Het is mogelijk om op het eiland een huisje te huren, om te ervaren wat het is om op een eiland te verblijven, waar donker ook echt héél donker is.

Bij de beverboom      71

Regelmatig kruisen wandelaars het pad, er zijn dan ook verschillende wandelroutes uitgezet op het eiland, van verschillende lengte. De liefhebbers onder de vrijwilligers kunnen een stukje wandelen en worden later weer opgepikt door de huifkarren. Voor een heel smakelijke lunch strijken de vrijwilligers neer op het zonnige terras van Herberg Tiengemeten. De monden staan niet stil, niet alleen om de lunch eer aan te doen, maar ook om in steeds wisselende groepjes met elkaar te praten, iedereen lijkt het bijzonder naar de zin te hebben.

Na de lunch is het mogelijk het landbouwmuseum te bezichtigen. Vele landbouwmachines en werktuigen zijn vertegenwoordigd in het museum. Alles om aardappelen, of ‘errepels’ zoals ze vroeger genoemd werden, te poten en te oogsten. Ook is er een verzameling landbouwwerktuigen op schaal gemaakt van Meccano. Alle draaiende onderdelen werken echt op stroom. De jeugd kan hier zelf aan de slag met Meccano. Buiten het museum zijn proefvelden, waar meekrap, erwtjes, prei en andere gewassen te zien zijn. De gewassen die op dit eiland verbouwd werden vóór het overging in een natuurmonument zijn o.a. vlas, riet, meekrap, aardappelen en bieten. Op de website van Natuurmonumenten: https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebied/tiengemeten vindt u alle informatie over dit bijzondere eiland.

90

Een beetje moe en ‘rozig’ van het wandelen gewoon buiten zijn in de zon, strijken de vrijwilligers nog even neer op het terras van restaurant Pannenkoeken bij Hèlène, waar enkelen zich nog even verwennen met een heerlijk schaaltje aardbeien met slagroom.

96

Dan is het tijd om naar het pontje te lopen, het was een heerlijke dag waarop de vrijwilligers genoten van elkaar te zien en te spreken. Een eiland om zeker nog eens terug te komen.

82

Tekst: Rianne Uijtdewillegen