Palliatieve zorg en de multidisciplinaire samenwerking

Dit keer wilde café Doodgewoon eens aandacht besteden aan multidisciplinaire samenwerking. Palliatieve zorg geef je namelijk nooit alleen!

En dus stonden er vanavond 4 verschillende professionals voor ons klaar.

In vier korte sessies maakten we kennis met: huisarts Annique Loukes, regiocoördinator Ellen van der Weijde van VPTZ West-Brabant & Tholen, fysiotherapeut Danielle van Terheijden en ergotherapeut Saskia van Bezooijen en Transmuraal Palliatief Verpleegkundige (TPV) Esther Mulders.

Ieder belichtte vanuit hun professie wat zij kunnen bieden in de palliatieve fase en zouden kunnen betekenen voor de cliënt en hun naasten.

Het was een boeiende avond!

Wat bleef er na deze avond hangen?

  • Wat is er gelukkig al veel geregeld omtrent de palliatieve zorg en stervensbegeleiding.
  • Wat kan er veel!
  • Wat is er toch nog veel onwetendheid in met name de medische hoek.
  • Wat zou het fijn zijn als de communicatie tussen alle betrokkenen nog zou verbeteren.
  • Dat het goed zou zijn dat er in het elektronisch patiënten dossier een stukje ‘wilsverklaring’ zou kunnen komen.
  • Dat je eigenlijk maar één telefoonnummer moet onthouden om heel veel in gang te zetten. Dat is 06 43 23 71 50 van het Netwerk Palliatieve Zorg.

Aan het einde van de avond wisten we beter wat er allemaal mogelijk is in de palliatieve fase.
En zoals altijd was er na afloop ruimte en tijd voor een drankje en een hapje en veel gezelligheid

 

Tekst: Aad Joosten, VPTZ West-Brabant & Tholen

Sander de Hosson bij Café Doodgewoon

Ja, “Er zijn”, het motto van de VPTZ. En Sander de Hosson was er!

Wat een boeiende, inspirerende en ‘hart onder de riem stekende’ avond. We gingen naar huis met het blije gevoel dat er ook in de medische wereld steeds meer aandacht komt voor de palliatieve fase in een mensenleven en ook nog met een cadeautje: een Praktische Palliatieve Box (PPBox) voor alle aanwezigen. Met dank aan Mandalie Bulten en Willeke de Pagter, twee verpleegkundigen in een hospice, die deze box hebben ontwikkeld en Roparun Nederland, die de sponsor is van de gulle gift.

De zeer druk bezochte  avond  van Café Doodgewoon West-Brabant werd geopend door Leanne Otto, coördinator van het Netwerk Palliatieve Zorg.

De Praktische Palliatieve Box is ontstaan door een jarenlange ervaring in het zorgen voor mensen in de laatste fase van hun leven en een soort tegenhanger van het kraampakket. Na een korte uitleg hierover was het woord en beeld aan Sander de Hosson.

Zijn intro-filmpje kwam direct tot de kern van de palliatieve zorg: Leef je in in de ander, ga eens in diens schoenen staan, oordeel niet. Sander zou dat later empathie noemen.

Door middel van vertellingen uit zijn boek ‘Slotcouplet’, zijn persoonlijke ervaringen  en geraaktheid, nam hij ons mee naar de wereld, die de meeste van de aanwezigen overigens goed kennen; de palliatieve zorg.

Een paar van zijn belangrijkste boodschappen:

  • Palliatieve zorg vraagt meer aandacht. We mogen/moeten als professionals en vrijwilligers misschien wat meer van ons laten horen.
  • Met name de existentiële zorg (Sander’s invulling voor spirituele zorg) moet uitgebreid worden en vergoed.
  • Alle medisch specialisten zouden palliatieve zorg in hun pakket moeten hebben. Intervisie is erg belangrijk.
  • Die bureaucratie, daar moeten we echt vanaf!

 

Soms klonk er een voorzichtig applaus en menigeen werd geroerd door de aangrijpende verhalen die Sander voorlas of uit zijn hoofd vertelde.

Bij de opening van zijn verhaal liet Sander ons een quote zien van de Franse Ambroise Pare (1510-1590)! “Geneeskunde is soms genezen,  vaak verlichten, maar altijd troost “.

Zijn laatste dia maakte het verhaal mooi rond. In de palliatieve zorg gaat het vooral om ‘Presentie’,

‘Er zijn’.

En dat was hij. Wat een mooie avond! Traditiegetrouw konden er nog wat vragen worden gesteld en was er een drankje, zodat ieder nog even kon nagenieten en napraten.

 

Tekst: Aad Joosten

 

Nieuwe vrijwilligers april 2018

Op 18 april 2018 ontvingen Marian, Petra, Sylvia, Cobie, Karel, Willem en Mick hun certificaat van de introductietraining uit handen van coördinatoren Ellen van der Weijde en Joke Frankhuijzen van VPTZ West-Brabant & Tholen.

Klaarstaan voor een medemens, zo hoort het, maar toch. VPTZ vrijwilligers voegen de daad bij het woord. Zij hebben gekozen voor de zorg aan hen die nog maar kort te leven hebben.

Vrijwilliger word je niet zomaar. Als vrijwilliger maak je deel uit van een keten van professionele hulpverleners en collega-vrijwilligers. Liefde voor je medemens is een eerste vereiste. Je moet ervan houden om met mensen om te gaan, mensen te nemen zoals ze zijn. Dat vraagt om een open houding. Je stelt jezelf in dienst van de cliënt en mantelzorger(s).

Vrijwilligers brengen rust, wat mensen hard nodig hebben om goed afscheid van elkaar te kunnen nemen.

We wensen de nieuwkomers van harte welkom bij VPTZ West-Brabant & Tholen!

De trainers Ellen van der Weijde en Joke Frankhuijzen

Afscheid Roparun doorkomstcomité BoZ

Dank aan het doorkomst comité van Bergen op Zoom. Ieder jaar weer hebben zij zich ingezet om een feest te bouwen voor de voorbijkomende deelnemers van de Roparun. Jarenlang hebben zij de vrijwilligers palliatieve terminale zorg in West-Brabant gul gesponsord. Het doorkomst comité is nu gestopt en heeft hun laatste geld aan diverse stichtingen gegeven. Waaronder aan VPTZ West-Brabant & Tholen. Hiervoor heel veel dank!

 

Versterkte samenwerking formele en informele palliatieve zorg

Vijf thuiszorgorganisaties uit de regio West Brabant (Avoord, Careyn, Joost Zorgt, Surplus en Thebe) en 3 Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ)-organisaties hebben op 6 december 2017 in Etten-Leur de handen ineen geslagen. Zij willen samen optimale palliatieve zorg aanbieden. Bij de intake wordt voortaan voorlichting gegeven over de mogelijkheden van aanvullende zorg door geschoolde VPTZ-vrijwilligers én de zorg door wijkverpleegkundigen. Beiden hebben hun eigen vaardigheden en beiden hebben hun unieke beschikbaarheid, maar sámen vormen zij de optimale combinatie van ondersteuning aan de cliënten en hun mantelzorgers.

Thuis is waar je eigen spullen zijn en waar je familie is. Thuis is het meest vertrouwd. Het is fijn om in je eigen huis te kunnen blijven als je ziek bent en verzorging nodig hebt. De meeste mensen willen ook thuis kunnen blijven in de laatste fase. Om deze wens te vervullen is het belangrijk dat zij ondersteuning krijgen van familie en vrienden, die samen mantelzorg bieden. Mantelzorgers zijn echter in de laatste levensfase van een patiënt vaak zwaar belast. Zij zouden daarom zelf ook hulp moeten krijgen, van de professionele thuiszorg, de zogenaamde ‘formele’ zorg; én van de georganiseerde vrijwilligers-zorg, de ‘informele’ zorg. Het is belangrijk dat mantelzorgers worden voorzien van informatie en relevante ondersteuningsmogelijkheden.

Soms zijn mensen niet op de hoogte van de mogelijkheden van de informele zorg. Het kan ook voorkomen dat mantelzorgers niet herkennen dat zij overbelast raken. Met de vernieuwde samenwerking worden patiënten en hun naasten vroegtijdig geïnformeerd over de inhoudelijke inbreng van vrijwilligers. Hun aanwezigheid wordt altijd afgestemd op de beroepsmatige zorgverlening. Vrijwilligers zijn mogelijk al inzetbaar voorafgaand aan de formele zorgverleners. Zo kan overbelasting van mantelzorgers worden voorkomen en de liefste wens van de patiënt, thuis blijven tot het eind, worden ingewilligd.

Vertegenwoordigers van de thuiszorgorganisaties Avoord, Careyn, Joost Zorgt, Surplus en Thebe hebben een intentieverklaring getekend met drie VPTZ-organisaties: VPTZ West-Brabant & Tholen, Surplus VPTZ (Midden en West-Brabant) en VPTZ STiB (Breda). In het komende jaar zullen deze organisaties de nieuwe werkwijze introduceren. Hierdoor kan vroegtijdig passende ondersteuning worden aangeboden, ondersteuning op maat.

Tekst LJS

Lions Club Roosendaal sponsort VPTZ West-Brabant & Tholen

Goede Doelen Wijn & Bonbon actie 2017 Lions Club Roosendaal

Voorzitter Bram Klijnsma mocht op woensdag 24 januari 2018 een cheque van € 1000 ontvangen uit de handen van de Goede Doelen Commissie van Lions Club Roosendaal.

Met de verkoop van met de hand geschilderde flessen Kopke Christmas Special Reserve Port, Tosca roombonbons en verschillende wijnen is onder andere € 1000 opgehaald voor de stichting Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg West-Brabant & Tholen.

Deze aanzienlijke bijdrage zal worden besteed aan deskundigheidsbevorderende opleidingen. De vrijwilligers van VPTZ worden voortdurend bijgeschoold. Deze trainingen worden ontwikkeld door het landelijke VPTZ bureau en zijn geënt op de praktijk. De scholingen moeten voor een groot deel zelf gefinancierd worden. Daarom zijn wij heel blij met deze bijdrage van Lions Club Roosendaal.

Hulde voor de Lions van Lions Club Roosendaal!

 

Tekst: LJS

Foto: Kees de Kraker

Nieuwe krachten

Ons team van vrijwilligers is op 25 oktober j.l. uitgebreid met 3 nieuwe geïnspireerde krachten. Op 25 oktober ontvingen zij hun introductietrainingscertificaat uit de handen van regiocoördinator Ellen van der Weijde en Joke Frankhuijzen.
Betty, Emas & Ludy worden van harte welkom geheten bij VPTZ West-Brabant & Tholen.

Vrijwilligers worden steeds belangrijker in de zorg aan mensen die stervende zijn. Bij deze zorg wordt nauw samengewerkt met de mantelzorgers en de beroepsmatige zorg. Bij VPTZ West-Brabant & Tholen werken nu zo’n 60 ervaren mensen aan deze taak.

Wil je samen met je naasten het best mogelijke uit die laatste periode halen dan kunnen de vrijwilligers van VPTZ daarbij helpen. De stichting Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg West-Brabant & Tholen (VPTZ) bestaat meer dan 30 jaar en zolang al bieden onze vrijwilligers ondersteuning aan de mensen thuis.
Zo kan hun liefste wens, thuis overlijden, in vervulling gaan.

Nieuwe VPTZ-vrijwilligers Betty, Emas en Ludy

Tekst LJS

Thema-avond over Dementie

Een informatieve themabijeenkomst in de Binnentuin van TWB in Roosendaal op 10 oktober 2017

Coördinator Ellen van der Weijde heet de ongeveer 36 mensen welkom. Zij heeft nog een paar mededelingen en staat stil bij het wel en wee van onze vrijwilligers. Daarna introduceert zij Dirk-Jan Middelbeek.

Dirk-Jan is als specialist ouderengeneeskunde verbonden aan stichting tanteLouise en heeft veel ervaring met mensen die lijden aan deze ziekte.
Tijdens de avond blijkt wel dat hij mooi kan vertellen over de verschillende ingrijpende vormen van dementie.
Zijn verhaal wordt geïllustreerd met een powerpoint presentatie met mooie afbeeldingen en een verhaal uit het boek “De geheugen rover”.

Duidelijk is geworden dat dementie een verzamelnaam is allerlei vormen van aandoeningen waarbij de hersenen worden aangetast die zorgen voor een geleidelijke achteruitgang van iemands geestelijke gezondheid.
De bekendste vormen zijn: Alzheimer, Vasculaire dementie, Lewy Body dementie en frontaal kwab dementie.
Dik-Jan vertelt dat je eigenlijk spreekt van een ‘Syndroom’, wat inhoud dat er een vaste vorm van verschijnselen optreedt. Deze verschijnselen zijn: geheugenstoornis, afasie-apraxie-agnosie, beperking van het dagelijks leven en het komt vaker voor dan in een ‘delier’.

Naast allerlei cijfers/getallen geeft hij andere informatie zoals;
Dementie geeft een kortere levensverwachting. Men heeft nog maximaal 8 jaar te leven en dus is het een terminale ziekte.
Als de dementie snel/progressief komt gaat men ook eerder dood.
Mensen die in hun dementie apathisch worden hebben een kortere levensverwachting.

Over de begeleiding in de terminale fase zei Jan-Dirk:
Schrap alle overbodige medicijnen.
Observeer keel goed. Kijk, kijk, kijk. (ze kunnen vaak niet meer vertellen wat ze willen)
Neem de tijd voor contact.

We eindigden met een aantal vragen, waarbij blijkt dat je met name over euthanasie een avond kunt vullen.

Ellen sluit de avond af met een bedankje aan de spreker en de mededeling dat er een heel duidelijk leesbaar stuk is geschreven door coördinator Joke Frankhuijzen, over ‘communicatie bij dementie’.
Dit stuk is voor ieder opvraagbaar (email naar info@vptz-westbrabanttholen.nl).

Het was weer een leerzame en aangename ontmoeting, die traditiegetrouw werd besloten met een hapje en een drankje.

Tekst: Aad Joosten

De powerpoint presentatie is hier te downloaden

Songtekst Laatste Wens – Paul van Vliet

Ik ben niet bang
Om dood te gaan
Ik ben alleen maar bang
Voor de manier waarop
Ja goed het is nog niet zover
En als je ’t niet wilt
Daarover praten
Dat ik liever stop
Dan hou ik er meteen weer over op.

Maar toch, je weet het nooit
Het is natuurlijk onzin
Maar je denkt wel es van ‘als’
En ‘hoe’ en ‘wat’
En het is ook daarom dat…
Nee alles werkt nog goed
En functioneert nog
Zoals het moet maar toch…

Ja kijk, ik ben zo bang
Dat als het zover is
Dat er dan mensen
Gaan beslissen over mij
Mijn lichaam en mijn leven
En mijn dood
Omdat ze vinden dat ikzelf
Dat niet meer kan
En…dat zíj dat dan…

Dus daarom zeg ik het
Je toch maar liever nu
Voor het geval dat
Als ik dan…
Wou ik je vragen of
Jij…als het kan
Ervoor wil zorgen
Dat ik niet in zo’n ziekenhuis
Maar bij ons thuis
En in mijn eigen bed
Op de manier zoals ik wil…

Het laatste restje zelfrespect
Dat je een mens moet laten
Is toch, dat hij zelf mag zeggen
Hoe hij wil dat hij vertrekt.
Jij kent mijn lichaam beter
Dan zo’n dokter of zo’n
Zuster met een thermometer
En hoe het met mij gaat
Hoef jij niet af te lezen
Van zo’n apparaat
Jij hoeft mijn hartslag
Niet te meten
Jij zal na al die jaren
Beter weten
Hoe het daarmee staat…

Jij hebt het kloppen
Van mijn bloed
In jou gevoeld…, ja toch?
Jij kent mijn adem en mijn angsten en mijn zweet
Jij kent toch ieder plekje van mijn huid
En als iemand weet
Wat ik daaronder voel
Ben jij dat toch…?

Dus, als het zover is
Laat mij dan thuis
Dat jij niet op bezóek komt
Maar d’r bént
Gewoon zoals altijd
Mijn eigen bed, mijn eigen huis
Vertrouwd, bekend

Ja, God
Ik zit maar wat te zeuren
En het is nog niet zover
Maar goed
Dan weet je ’t vast
Voor straks
Mijn laatste wens:
Mijn eigen huis
Mijn eigen bed
En jouw intensive care.

Amerikaanse picknick in Zundert

Op vrijdag 18 augustus werden de VPTZ-ers welkom geheten in de fraaie bomentuin van Jan en Diny Voogd. Zo’n 35 vrijwilligers hebben zich aangemeld. Zij hebben de heerlijkste lunchgerechten meegenomen: koude soepjes, quiches, toetjes, hartige en zoete taarten, zo’n 10 salades, Franse kazen, teveel om op te noemen.
De recepten van al deze gerechten worden grif uitgewisseld.


VPTZ-er Jan blijkt een enthousiast verteller. Zijn passie: de bomen en planten in zijn zelf aangelegde oase, deelt hij met verve. Jan en Diny hebben in de afgelopen 36 jaar alles op een natuurlijke manier zelf aangelegd. Er wordt niet gespoten met chemische middelen. Bladeren die vallen en gemaaid gras blijven liggen. Wat ooit een wat saaie wei was is nu een paradijsje. Jan pakt soms een boom aan, die hij al beeldhouwend omvormt tot spannende vormen. Zo heeft hij de steen vervangen door het levende groen.

Het weer is wisselvallig deze dag, maar de grote tenten bieden bescherming. We genieten van elkaar en de maaltijd. Oude banden worden aangehaald en vrijwilligers die elkaar nog niet zo goed kennen wisselen wederwaardigheden uit onder het genot van al dat lekkers. Met dank aan Ellen, die alles perfect heeft geregeld!

Voor de VPTZ vrijwilligers volgt binnenkort een fotoboek in het interne gedeelte van de website. De fotografes zijn Hermie, Louise en Mariska.

Tekst LJS