Verslag filmvertoning P.S. Loes Cafe Doodgewoon

Filmvertoning P.S. Loes

Op dinsdagavond 13 september jl. werd de film P.S. Loes vertoond in de aula van het Bravis ziekenhuis in Roosendaal.

Ninke Schrier van Netwerk Palliatieve Zorg heette iedereen welkom en introduceerde documentairemaker Ellen van Kempen en gesprekleider Carla van Loon (therapeute, televisiepresentatrice en dagvoorzitter) tijdens deze bijzondere avond.

Ellen is documentairemaker en maakt films met een maatschappelijke invalshoek. Ze zoekt in haar onderwerpen naar de combinatie van kracht en kwetsbaarheid. Aan de film P.S. Loes heeft zij 5 jaar gewerkt. Het was haar missie om de film te voltooien. Ze heeft circa twee maanden gefilmd voor P.S. Loes.

Hoofdpersoon Loes brengt haar laatste levensfase in een hospice door. We sloten Loes als kijker meteen in ons hart. Loes is innemend, zacht en heeft zeer veel humor. Ze reflecteert over het leven en ‘kijkt vooral met haar hart in plaats van met haar ogen’.  Ze heeft uitspraken die aanzetten tot nadenken. De film laat een onvergetelijke indruk achter bij de kijker.

Na de film ontstond een stilte. Carla leidde het nagesprek met zorg in, waarna de open en liefdevolle sfeer en dynamiek in de zaal nog meer versterkt werd. Er werden ervaringen gedeeld, vragen gesteld en Ellen vertelde meer over de bijzondere band met Loes.

Deze film is uitermate geschikt om in groepsverband te tonen. Een aanrader voor iedereen, ook buiten de formele en informele zorg.

Café Doodgewoon West-Brabant 13 september 2022

Café Doodgewoon West-Brabant
Dinsdagavond 13 september 2022 om 19:30 uur

Tijdens Café Doodgewoon van 13 september wordt de film P.S. Loes vertoond.
De filmmaker Ellen van Kempen komt de film zelf inleiden.
En na de film verzorgt Carla van Loon (oud-presentatrice van TV8 en Omroep Brabant)
het nagesprek.

Deze avond wordt in samenwerking met de NPZ georganiseerd.
Kortom: het belooft weer een bijzondere avond te worden.

Locatie: Bravis ziekenhuis, Boerhaavelaan 25, 4708 AE Roosendaal
Vooraf aanmelden verplicht via: cafe@doodgewoonwestbrabant.nl

Link naar Doodgewoon West-Brabant

Jaarverslag 2021

Jaar 2021 was het tweede jaar in de corona-crisis. Tot onze trots hebben onze (vrijwillig) coördinatoren en vrijwilligers maar liefst 159 cliënten in onze regio bijgestaan. 108 mensen konden mede hierdoor thuis sterven en 51 mensen hebben in de verpleeghuizen en ziekenhuizen een vrijwilliger gehad die er voor hen was. In het jaarverslag leest u wat het werk van de vrijwilligers inhoudt en hoe zij door de coördinatoren ondersteund worden. Hoe we verbinding maken met samenwerkingspartners in de regio, andere VPTZ-regio’s in het land en met de landelijke organisatie VPTZ Nederland. Leest u hier het jaarverslag.

Verslag themabijeenkomst 18 mei bij Cafe Doodgewoon

Verslagje van de themabijeenkomst van 18 mei 2022 bij Cafe Doodgewoon.
“Pijn in de palliatieve fase” door Yvonne van Trier.
“Delier in de palliatieve fase” door Chantal Bogers.

He, he, dat was lang geleden dat er een ‘Cafe Doodgewoon’ was. Maar gelukkig was ie er weer. En hoe!
Er waren weer veel mensen naar de aula van Bravis gekomen en die werden eerst feestelijk onthaald op koffie met taart en daarna op twee mooie thema-besprekingen.
Na het welkom door Ninke Schrier van het netwerk en van Ellen van de VPTZ, die uiteraard ook het gemis van Louise noemde, begon Yvonne van Trier met haar verhaal over ‘pijn in de palliatieve fase’.
Yvonne weet als huis- en kaderarts en bestuurslid van de VPTZ waarover ze spreekt.
Met duidelijke plaatjes vertelde ze van alles over pijn. Mooi vond ik de indeling van de 4 dimensies van pijn. Somatisch, psychisch, sociaal en spiritueel. Aan bod kwamen pijnpatroon in de laatste fase, behandeling van pijn, waar naast medicijnen ook gewoon “Er zijn” heel goed helpen en ook de fabels en feiten over morfine. Bijvoorbeeld: morfine is het begin van het eind en pijn dat hoeft toch tegenwoordig niet meer. (beiden fabels)
Er ontstonden mooie gesprekken en vragen van/met de aanwezigen.
Leerzaam en een beetje raar vond ik toch wel dat er kennelijk ‘goedaardige en kwaadaardige pijn’ bestaat. Ik word in ieder geval nooit blij van pijn. Wel van deze presentatie.

Het tweede deel van de avond werd ingevuld door Chantal Bogers die als transmuraal palliatief verpleegkundige uit haar praktijk van alles kon vertellen en laten zien over ‘delier’. Iets wat overigens heel vaak voorkomt, vooral in de palliatieve fase. ‘Terminale onrust’ bij 85 – 90 %
Chantal vertelde over: wat is delier, hoe vaak komt t voor, hoe herken je het, hoe te behandelen.
Ze liet een mooi Youtube-filmpje zien. (Echt een aanrader om eens te bekijken)
Veel accent kreeg het herkennen van een delier, wat soms niet zo eenvoudig is. Sommige mensen worden nl. verward, maar ook apathie komt voor.
Vaak gaat men hallucineren of heeft men wanen. Ook dag en nachtritme worden vaak verwisseld. Bij delier is altijd wel een somatische factor.
Ook hier weer veel vragen, tips uit het publiek, dat gelukkig ook steeds jonger wordt.

Het was weer een ouderwets goede ‘cafe Doodgewoon’, die begon met taart en eindigde met een heerlijk hapje en drankje.
En…… als u t gemist hebt,……..u kunt de plaatjes van de presentaties hieronder nog eens bekijken.

Etten-Leur, 23 mei 2022
Aad Joosten

Presentatie Delier Café Doodgewoon 18-5-2022

Presentatie DEf Pijn Café Doodgewoon 18-5-2022

Café Doodgewoon West-Brabant 18 mei 2022

Café Doodgewoon West-Brabant
Woensdagavond 18 mei 2022 om 19:30 uur

Pijnbestrijding in de laatste fase Delier
Yvonne v. Trier
Chantal Bogers

Yvonne van Trier is huisarts en Kaderhuisarts Palliatieve Zorg van het Netwerk Palliatieve Zorg. Het merendeel van alle patiënten in de laatste levensfase gebruikt pijnstilling. Ondanks de vele behandelingsmogelijkheden, lijkt het niet altijd mogelijk om pijn voldoende onder controle te krijgen. We gaan samen kijken naar oorzaken en achtergronden van pijn in de laatste levensfase en naar de mogelijkheden die we hebben om pijn te verlichten.

Een delier komt vaak voor in de laatste dagen voor overlijden (85 – 90 %).
Chantal is Transmuraal Palliatief Verpleegkundige bij het Netwerk Palliatieve Zorg en vertelt hoe het delier te herkennen is en wat er aan te doen is.
Accreditatie wordt aangevraagd.

Locatie: Bravis ziekenhuis, Boerhaavelaan 25, 4708 AE Roosendaal
Vooraf aanmelden verplicht via: cafe@doodgewoonwestbrabant.nl

Link naar Doodgewoon West-Brabant

Zo stil en toch zo samen

Nieuwsbrief # 1:

“Zo stil en toch zo samen…”
Als ervaren vrijwilliger bij VPTZ West-Brabant & Tholen heb ik cliënten meegemaakt van allerlei pluimage en met allerlei ziekten. Ook de spierziekte die ALS genoemd wordt. Elke maandagmiddag bezocht ik mijn cliënte tussen 13:00 en 15:00 uur, drie maanden lang. Het einde kwam sneller dan verwacht.

Ze was nog geen zestig, ze was heel intelligent en bij de tijd. Ze realiseerde zich dat het tempo van achteruitgang hard ging. Alles wat nog mogelijk was wilde ze benutten. Omdat ze digitaal vaardig was had ze naast haar rol-ligstoel verschillende computerschermen laten installeren. De digitale techniek kon haar helpen met communiceren en met het opzoeken van muziek waarvan ze hield. Gewoon spreken ging niet meer, of heel moeizaam.

Zo hadden we dus gesprekken…., ik praatte en vroeg soms wat, zij antwoordde via het computerscherm, of knikte slechts. Of zij stelde zelf een vraag via het computerscherm en ik antwoordde. Een van de basisvaardigheden van VPTZ-vrijwilligers is kunnen afstemmen, stil zijn en luisteren, aanbieden wat in de gegeven situatie nodig is. Dat was bij mijn cliënte nog veel belangrijker, omdat vrijuit spreken niet meer mogelijk was. Maar we deden ons uiterste best, zo saampjes, luisterend naar mooie klanken of kijkende naar een rockconcert. Dan waren we beiden stil en toch samen. Genietend.

Op de laatste maandag kwam de vraag of ik nog een verzoekje had. Mijn muzieksmaak is heel breed, dus ik antwoordde dat zowel klassieke muziek als moderne muziek mij konden bekoren. Uiteindelijk stelde ik ‘Hotel California’ van The Eagles voor. Ze knikte en in haar ogen zag ik dat zij dat ook schitterend vond. Zo gezegd, zo gedaan. Aan het eind van dat nummer met fantastisch gitaarspel huilde zij zacht. Ook ik kon mijn emoties niet meer de baas en huilde zachtjes met haar mee.

Jaarverslag 2020

Wat was 2020 een onwerkelijk jaar, voor VPTZ West-Brabant & Tholen en voor iedereen.

Corona en de RIVM-maatregelen houden ons nog steeds bezig, met als gevolg dat er fysiek niet zoveel gebeurt.
Café Doodgewoon West-Brabant en de vrijwilligersbijeenkomsten zijn stopgezet gedurende de pandemie.

Ondanks dat hebben we onze organisatie in 2020 aan de gang kunnen houden.
Onze gemotiveerde vrijwilligers en coördinatoren hebben bij 129 cliënten inzetten verzorgd.
Dat is uitzonderlijk en daardoor zijn we erin geslaagd om de mensen in hun laatste levensfase niet alleen te laten zijn en “Er te zijn”.
Wij zijn daar enorm trots op.

Wij wensen jullie veel leesplezier, het Jaarverslag 2020 is hier te lezen.

Vrijwilligers zijn goud waard

Vroeg of laat krijgt iedereen met de dood te maken. Iedereen weet hoe kwetsbaar je dan bent, en hoe belangrijk het is dat er dan iemand voor je is. De 60 vrijwilligers van Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg West-Brabant & Tholen (VPTZ West-Brabant & Tholen) zijn er voor hen met aandacht, tijd en ondersteuning. Ontzorgen is hun missie.

Onze vrijwilligers zijn er niet voor de medische of verpleegkundige handelingen, maar doen vaak dezelfde dingen als de partners en familieleden. Door er op die manier voor mensen te zijn krijgen mantelzorgers de gelegenheid om even tijd voor zichzelf te nemen, zodat ze hun zware taak kunnen blijven doen. Dat er zijn voor mensen, dat is de belangrijkste rol van onze vrijwilligers.

Samen kunnen mantelzorgers, vrijwilligers en de beroepskrachten het verschil maken. Vrijwilligers zijn het cement van de samenleving, met goede vrijwilligers heb je echt goud in handen. Zeker in de stervenszorg zijn ze zo belangrijk. Het gaat om die oprechte aandacht, tijd en ondersteuning die ze kunnen bieden, zodat de stervende zich niet alleen voelt en de mantelzorger de zorg kan volhouden.

Ook in corona-tijd zijn onze vrijwilligers actief. Alle overheidsrichtlijnen worden in acht genomen.

Direct hulp aanvragen of meer weten?

Telefoon 06 514 980 69 – bel direct of schrijf een email naar info@vptz-westbrabanttholen.nl

WIJ ZIJN 24 UUR PER DAG EN 7 DAGEN IN DE WEEK BEREIKBAAR

 

Mondkapjes donatie ACT commodities Group

Alle VPTZ organisaties die zijn aangesloten bij VPTZ Nederland hebben een pakket van 600 mondkapjes voor hun vrijwilligers ontvangen. Deze donatie wordt mogelijk gemaakt door ACT commodities Group. Logistiek dienstverlener Fox Group zorgt ervoor dat de mondkapjes bij de VPTZ-organisaties worden bezorgd. Deze gift draagt eraan bij de dat 12.000 vrijwilligers ook in deze corona-tijd mensen in de laatste levensfase kunnen bijstaan. VPTZ Nederland én de leden zijn dan ook erg dankbaar voor dit fantastische kerstpakket in deze bijzondere tijd. De organisaties zien dit als een waardevolle blijk van waardering en ontvangen de mondkapjes met open armen: “Een prachtige gift, erg sympathiek en bemoedigend in deze tijd. Wij gebruiken veel mondkapjes per week, dus dit is een zeer welkome aanvulling!”

Gift van Cardano

Medio januari ontvingen wij een prachtig bericht van de zoon van één van onze vrijwilligsters.

Emile werkt bij Cardano, waar men bij een 10-jarig jubileum de mogelijkheid krijgt geld te doneren aan een goed doel dat men een warm hart toedraagt. Bij Cardano vinden ze het namelijk belangrijk bij te dragen aan de samenleving en iedereen hiervan bewust te maken hoe belangrijk dit is.

Hij heeft hier niet lang over nagedacht. Hij vindt dat zijn moeder prachtig werk doet bij de VPTZ West-Brabant & Tholen. Na het zien van de korte film die vorig  jaar gemaakt is –  en waar zijn moeder één van de geïnterviewde is –   besefte hij wederom wat een mooi vrijwilligerswerk zijn moeder doet. Voor hem reden genoeg om een mooi bedrag te schenken aan onze organisatie.

Wij als VPTZ West-Brabant & Tholen zijn vereerd met deze gift.  Wij zullen dit bedrag gebruiken voor deskundigheidsbevordering van onze vrijwilligers.

 

Nogmaals, heel hartelijk dank, Emile.